Na de meest verachtelijke artikelen te hebben gepubliceerd tegen degenen die zich tijdens de Covid hebben verzet, speelt het weekblad Marianne nu de witte ridder[note]. In La Décroissance n°179 van mei 2021 merkte ik op:  » Op zondag 21 maart groeide de demonstratie tegen de noodtoestand in Annecy van enkele honderden naar tweeduizend mensen. Dat is alles wat nodig is om de gedachtepolitie in te schakelen. Twee dagen later kopte een artikel in het weekblad Marianne: « In Annecy, een roodbruin parfum bij de demonstratie tegen de gezondheidsvoorschriften « . De demonstratie van de uitgever, Thierry Vincent, is niet te stuiten: « de naam van het organiserende collectief, ‘de grote bijeenkomst’, doet misschien denken aan de ‘grote vervanging’, de stelling die door de extreem-rechtse schrijver Renaud Camus is gepopulariseerd. Bovendien heeft Jacques Roura, van het organiserende collectief Keep Smiling, net als Hitler twee ogen. En lacht hij niet op sommige foto’s? CQFD! gecontacteerd, vertelt deze lezer van La Décroissance: « In ieder geval gebruiken de journalisten die u aanhaalt methoden die mijn vrienden doen lachen: Jacques, een fascist? Daarom zien we dat hoe meer we aangevallen worden, hoe talrijker we zijn! Omdat de mensen het onrecht en de perversiteit van deze aanvallen kunnen zien. […] Aangezien we afgelopen zondag met 2000 man waren, beginnen de autoriteiten zich zorgen te maken en daarom worden we van alle kanten aangevallen met valse beschuldigingen, maar uiteindelijk is het een goed teken van onze invloed. » En dit is niet het ergste wat de pers heeft gedaan[note]. « 

Marianne, pseudo-tegenkracht

Marianne is deze pseudo-tegenmacht, in feite een gecontroleerde oppositie, die op belangrijke momenten onmiddellijk onder handen wordt genomen. Op 20 april 2022 berichtte het dagblad Ouest France dat « Op dinsdag 19 april protesteerde de redactie van het tijdschrift Marianne tegen een « ongekende aanval op haar onafhankelijkheid ». Zij beweerde dat de belangrijkste aandeelhouder van het weekblad, de Tsjechische miljardair Daniel Kretinsky, had ingegrepen om de voorpagina van het nummer dat aanstaande donderdag 21 april verschijnt, te wijzigen.  » De voorpagina van het weekblad met de ogen van Emmanuel Macron en Marine Le Pen, waarvan de oorspronkelijke versie was « Woede… …of chaos? »werd veranderd in « Ondanks de woede… …voorkom je chaos. » Niet meer de rebel spelen, terug naar de realiteit: de hand die leidt.

Marianne is eigendom van de Tsjechische oligarch Daniel Krétinsky, die ook mede-eigenaar is, samen met de zakenlieden de heren. Niels en Pigasse, uit La Pravda du Système, Le Monde.

Als ze het tij voelen keren, zullen de massamedia niet alleen hun verraad niet goedmaken, maar zich schaamteloos blijven voordoen als verdedigers van de vrijheid. Laten we uitgaan van de realiteit: het zijn geen tegenmachten, maar de macht die ons naar een Chinees techno-totalitarisme leidt. Daarom zijn ze onze grootste vijand. Men kan geen toegang hebben tot het openbaar spraakgebruik, laat staan voor de massamedia werken, zonder de facto soldaat te worden van Pfizer, de NAVO of McKinsey & Company. Tenzij u een dienstklopper bent, is er hier geen « samenzwering », maar slechts een observatie van de belangen die hen bezitten, en degenen die hen dienen. Dit systeem laat natuurlijk wel enkele fouten toe, of afwijkende uitspraken om de illusie van pluralisme te wekken, maar deze uitzonderingen maken de regel niet ongeldig.

Vincent Cheynet

Après avoir publié les articles les plus abjects qui soient contre ceux qui résistaient pendant le Covid, l’hebdomadaire Marianne joue désormais les chevaliers blancs[note]. Dans La Décroissance n°179 de mai 2021, je relevais : « Le dimanche 21 mars, à Annecy, la manifestation contre l’état d’urgence passe de quelques centaines à deux milliers de personnes. Il n’en faut pas plus faire débarquer la police de la pensée. Deux jours plus tard, un article de l’hebdomadaire Marianne titre : « À Annecy, un parfum rouge-brun à la manifestation contre les règles sanitaires » ». La démonstration du rédacteur, Thierry Vincent, est imparable : « le nom du collectif organisateur, “le grand rassemblement”, peut faire penser au “grand remplacement”, la thèse popularisée par l’écrivain d’extrême droite Renaud Camus ». D’ailleurs Jacques Roura, du collectif organisateur Gardons le Sourire, a deux yeux, comme Hitler. Et puis ce dernier n’est-il pas souriant sur certaines photos ? CQFD ! Contacté, ce lecteur de La Décroissance, nous dit : « De toute façon les journalistes que vous citez utilisent des méthodes qui font bien rire mes amis : Jacques, un fasciste ? Ah Ah Ah ! C’est pourquoi on constate que plus on est attaqués, plus on est nombreux ! Parce que les gens voient bien l’injustice et la perversité de ces attaques. […] Comme nous étions 2000 dimanche dernier, les autorités commencent à s’en inquiéter et donc nous sommes attaqués de toutes parts par des allégations fallacieuses, mais finalement c’est un bon signe de notre influence. » Et ce n’est pas le pire qui a été fait par la presse[note]. »

Marianne, pseudo contre-pouvoir

Marianne, c’est ce pseudo contre-pouvoir, de fait une opposition contrôlée, immédiatement reprise en main aux moments importants. Le 20 avril 2022, le quotidien Ouest France rapportait que « Mardi 19 avril, la société des rédacteurs du magazine Marianne s’est emportée contre une “atteinte inédite à son indépendance”, affirmant que l’actionnaire principal de l’hebdomadaire, le milliardaire tchèque Daniel Kretinsky, était intervenu pour modifier la Une du numéro à paraître ce jeudi 21 avril. » La Une de l’hebdomadaire présentant les yeux d’Emmanuel Macron et ceux de Marine Le Pen, dont la version initiale était « La colère… …ou le chaos ? », était changée en « Malgré la colère… …éviter le chaos. » Fini de jouer les rebelles, retour au réel : la main qui donne dirige.

Marianne est la propriété de l’oligarque tchèque Daniel Krétinsky, aussi copropriétaire, avec les affairistes MM. Niels et Pigasse, de La Pravda du Système, Le Monde.

Sentant le vent tourner, les mass médias, non seulement ne s’amenderont pas de leur forfaiture, mais continueront à se présenter, sans vergogne, comme les défenseurs de la liberté. Partons du réel : ils ne sont pas des contre-pouvoirs mais Le pouvoir qui nous conduit au techno-totalitarisme à la chinoise. À ce titre, ils sont notre ennemi numéro 1. On ne peut accéder à la parole publique, et fortiori encore moins travailler pour ces mass médias, sans devenir de facto un petit soldat de Pfizer, de l’Otan ou McKinsey & Company. Sauf être un gogo de service, nul « complotisme » ici, simplement une observation des intérêts qui les possèdent, et, ceux qui les servent. Ce système laisse, bien entendu, passer quelques erreurs, où propos dissidents pour donner l’illusion du pluralisme, mais ces exceptions n’invalident pas la règle.

Vincent Cheynet

Demonstratie op 7 maart in Parijs. Ongeveer 700.000 mensen volgens de vakbonden, 80.000 volgens de politie… een verhouding van 1 op 10 die herinnert aan de tegenstrijdige en radicaal ongelijke schattingen die tijdens de demonstraties van 2020-2022 in België werden geuit. Hoe dan ook, de Senaat heeft gestemd, en het maakt niet uit hoeveel er op straat protesteerden… Het beleid gaat onverbiddelijk vooruit.

Bij Kairos vragen we ons, na alle gebeurtenissen sinds 2020 te hebben doorgenomen, af:

• over de relevantie van verdere ondervraging van regeringen? Is dit niet een teken van een grondig misverstand over hun werkelijke functie, een doorgeefluik van de belangen van het kapitaal? Moeten we onszelf herinneren aan de politieke corruptie, de verschuivingen van de publieke naar de particuliere sector en vice versa, de buitenlandse rekeningen, de dubieuze nabijheid? Wat kunnen we nog meer van hen verwachten? Hoe kunnen we geloven dat ze voor het algemeen belang werken?

• Is het niet duidelijk dat de regering niets geeft om de demonstranten? Wat heeft hij echt te vrezen? Hij speelt op verdeeldheid en weet dat hij in gevaar zou komen zonder de steun van zijn politiemacht, die een bolwerk vormt tegen de woede van het volk. Daarom geeft deze regering de politie een speciale status, die de risico’s en ontberingen van het werk omvat. Het is grappig, of cynisch, om te weten dat de risico’s die de politie neemt door toezicht te houden op demonstranten die protesteren tegen een pensioenhervorming die hen langer laat werken, hen in staat stelt minder te werken.

• De media behouden het monopolie op de weergave van de werkelijkheid en willen niet onthullen dat veel burgers het niet eens zijn met de regering. Uit hun propaganda blijkt dat ze het systeem in stand willen houden en een massale volksopstand willen voorkomen. Zonder democratische controle van informatie lijkt niets mogelijk. We moeten de mensen massaal en vrijelijk informeren, vooral door hen te laten zien dat de argumenten van de regeringen om de pensioenleeftijd te verhogen valse, pure leugens zijn. Macron bevoordeelt degenen om wie hij echt geeft: de bankiers, en degradeert het volk tot slechts een aanpassingsvariabele.
• De opstand van het volk tegen de pensioenhervorming in Frankrijk is legitiem. Maar vereist een algemene onfatsoenlijkheid geen algemene opstand, niet alleen wanneer individuele belangen worden geschaad, en waarvan de verdediging indirect neerkomt op het goedkeuren van een systeem? Omdat een rotbaan[note] tot je 62, 64, 67 bent… verandert de situatie met een paar jaar, maar op een kleine manier als je het vergelijkt met een leven lang jezelf vermoorden in een zinloze baan.

Is protesteren niet paradoxaal genoeg een teken van onmacht van het volk geworden om de loop van de geschiedenis te veranderen, waarbij mensen die protesteren paradoxaal genoeg schapen blijven die van punt A naar punt B worden geleid door autoriteiten die hun traject bekrachtigen, en zo aanvaardbaar en geaccepteerd protest afbakenen?

Manifestation de ce 7 mars à Paris. Quelques 700.000 personnes selon les syndicats, 80.000 selon la police… un rapport de 1 à 10 qui nous rappelle les estimations contradictoires et radicalement inégales exprimées lors des manifestations de 2020-2022 en Belgique. Quoi qu’il en soit, le Sénat a voté, et se soucie peu de savoir combien ils étaient à protester en rue… Les politiques « avancent », inexorablement.

Chez Kairos, ayant écumé toutes les manifestations depuis 2020, nous nous questionnons :

• sur la pertinence d’encore interpeller les gouvernements ? N’est-ce pas le signe d’une méconnaissance profonde de leur véritable fonction, courroie de transmission des intérêts du capital ? Faut-il rappeler la corruption politique, les passages du public au privé et vice-versa, les comptes offshore, les proximités douteuses ? Que peut-on encore attendre d’eux ? Comment croire qu’ils travaillent pour le bien public ?

• Dans le même sens, n’est-ce pas évident que le gouvernement n’en a strictement rien à faire des manifestants ? Qu’a-t-il réellement à craindre ? Il joue sur la division et sait qu’il serait en danger sans le soutien de sa police, qui constitue un rempart contre la colère du peuple. Voilà pourquoi ce gouvernement octroie aux policiers un statut spécial, qui englobe les risques et la pénibilité du métier. Cocasse, ou cynique, de savoir que les risques que prennent les policiers en encadrant les manifestants qui protestent contre une réforme des retraites qui les fera travailler plus longtemps, leur permettra eux de travailler moins longtemps.

• Les médias conservent le monopole de la représentation du réel, désireux de ne surtout pas révéler que nombreux citoyens ne sont pas d’accord avec le gouvernement. La propagande qu’ils font révèle leur souci de maintien du système et d’éviter une révolte populaire massive. Sans reprise en main démocratique de l’information, rien ne semble possible. Il faut massivement et librement informer les gens, notamment en montrant aux citoyens que les arguments des gouvernements pour reculer l’âge de la pension sont faux, de purs mensonges. Macron privilégie ceux dont il se soucie réellement : les banquiers, reléguant le peuple à une simple variable d’ajustement.
• Le soulèvement des gens contre la réforme des retraites en France est légitime. Mais l’indécence généralisée ne demande-t-elle pas un soulèvement généralisé, pas seulement lorsque des intérêts individuels sont touchés, et dont la défense revient indirectement à avaliser un système ? Car réaliser un bull-shit job[note] jusqu’à 62, 64, 67 ans… , change la donne de quelques années, mais de façon mineure si on compare cela à l’aune d’une vie à se tuer dans un travail qui n’a pas de sens.

Manifester n’est-il pas devenu paradoxalement le signe d’une impuissance populaire à changer le cours de l’histoire, où les gens qui contestent, demeurent, encore paradoxalement, des moutons guidés d’un point A à un point B par des autorités qui avalisent leur trajectoire, et de ce fait circonscrivent la contestation acceptable et acceptée ?

« Niemandgeeft om denkbeeldige bijwerkingen… Covid is voorbij, » schreef een recente gebruiker onder een van onze Facebook-posts[note]. Dit is echter niet wat de laatste Amerikaanse statistieken van VAERS (Vaccine Adverse Event Reporting System) laten zien. VAERS is een vrijwillig meldingssysteem dat slechts 1% van de bijwerkingen van vaccins registreert, zoals VAERS zelf op haar website[note] vermeldt.

52 keer meer miskramen gemeld in 2021 (3431) vergeleken met 2020 (65). Denkbeeldig. Wat is er voor nodig om hun ogen te openen?

Wel, de doden zullen nooit kunnen praten… ze zullen tenminste de Covid niet vangen. Is dat niet zo?

« Tout le monde se fout des effets secondaires imaginaires… le Covid c’est fini« , écrivait récemment un internaute en dessous d’un de nos articles sur Facebook[note]. Ce n’est pourtant pas ce que montrent les dernières statistiques américaines du VAERS (Vaccine Adverse Event Reporting System, ou Système de notification des effets indésirables des vaccins), système de notification volontaire qui ne recense que 1% des effets secondaires des vaccins, comme le VAERS l’indique lui-même sur son site[note].

52 fois plus de fausses couches rapportées en 2021 (3431) par rapport à 2020 (65). Imaginaire! Que faudra-t-il pour qu’ils ouvrent les yeux?

Enfin, les morts ne pourront jamais parler… au moins ils n’attraperont pas le Covid. N’est-ce pas?

In de editie van 4 & 5 maart geeft Le Soir het woord aan Bart De Wever over het wokisme. Geen wonder dat hij er slecht over spreekt. Ik zal dit debat hier niet aangaan, maar ik zal de vraag stellen die mij een goede en oplettende burger zal doen lijken: is het cordon sanitaire doorbroken? Eén ding is zeker:

• Ofwel Le Soir vindt dat De Wever niet bij extreem rechts van het spectrum moet worden ingedeeld. Hij zou ‘slechts’ een Vlaams-nationalist zijn die de rode lijn niet had overschreden. Maar wie bepaalt de rode lijn, en waar? We bevinden ons hier inderdaad in een grijs gebied, zoals in de meeste gevallen;
• of Le Soir heeft het cordon sanitaire losgemaakt, en nu…

… alles staat op losse schroeven: zullen de antifa’s, altijd strijdlustig en waakzaam, naar hun toetsenbord grijpen om het grote Franstalige dagblad te beschuldigen van « verwarring », zelfgenoegzaamheid ten opzichte van (extreem?) rechts en het doorbreken van het cordon sanitaire?* Zal een MR-afgevaardigde (of deze keer een andere partij) oproepen tot het afschaffen van overheidssubsidies voor Avond? Zoals iedereen zal hebben begrepen, is de kans dat het eerste gebeurt klein, en het tweede nul. Het is zoveel makkelijker en veiliger om achter Kairos aan te gaan, toch? Bovendien loont het sociaal en politiek!

Nu we blijkbaar uit het harde covidisme zijn, is het tijd om af te rekenen. Mijn interpretatie is dat de recente aanvallen op Kairos niet zozeer te wijten zijn aan het feit dat het soms stem geeft aan rechtse personen (of degenen die door de doxa als zodanig worden beschouwd), maar eerder aan zijn niet aflatende veroordeling van sanitair autoritarisme in de afgelopen 2 jaar. Hij moet boeten voor zijn misdaad van lèse-pouvoirs publics! Zijn anti-covidisme is een morele smet! (maar was inderdaad een morele taak.) Maar wat er daarna gebeurde gaf hem gelijk. Want wie zou vandaag eerlijk en overtuigend de staat van dienst van de regeringen van Wilmès en De Croo kunnen verdedigen in 2020-22? Ze zouden ons gered hebben van een zeer belangrijke en ernstige epidemie, echt? Het is zoveel comfortabeler om deze plicht van recente herinnering te verdringen… en op het zadel van Kairos te vallen, de perfecte zondebok. Niets nieuws onder de zon. Hebben jullie het over vooruitgang, dames en heren?

Nicolas Bart

*Ik vraag het onschuldig want ik ben op geen enkel « asociaal » netwerk geabonneerd.